Τρίτη, 10 Απριλίου 2018

Monkey Talk... Ή αλλιώς τι άκουσα τελευταία η μαιμουδομάνα...

Περιμένουμε κάποιο απόγευμα τον γαμπρό μου να επιστρέψει σπίτι και τον περιμένουμε μέσα στο αυτοκίνητο. Αργεί λίγο και ο Δημήτρης Γεράσιμος αρχίζει να είναι ανήσυχος. Να αναφέρω εδώ πως ο γαμπρός μου είναι καραφλός. Σε κάποια φάση του λέω: 

-Μόλις έστριψε ένα αυτοκίνητο, κάτσε να δω αν είναι ο θείος. 

Και μου απαντάει:

-Δες αν έχει καραφλά μαλλιά ο οδηγός!! 

#κλαίω #ΚλαίειΚαιΟΓαμπρόςΜου #ΑποΤαΓέλια #ΌχιΓιαΤηνΚαράφλα #ΔενΈχουμεΤέτοιαΠροβλήματα 

Κάποιο απόγευμα το μαιμούδι σε επιστημονικές ανησυχίες με ρωτάει: 

-Μαμά...;;; Πώς χιλιομετρούμε;;;; 

#ΓιαΑρχήΑςΜάθουμεΤαΒασικά #ΌπωςΝαΜιλάμεΣωστά #Κλαίω #Ξανά

Ένα άλλο απόγευμα σε καλλιτεχνικές ανησυχίες... Έχει στήσει μια δική του ιστορία μέσα στο καταφύγιο στο δωμάτιο του, (την σκηνή του), έχει κλείσει φώτα, έχει και έναν από τους δεκάδες φακούς που του χαρίζει διαρκώς ο πατέρας μου και έχει μπει στο πετσί του ρόλου. Ανάβει το φακό και μονολογεί: 

-Ας ρίξουμε λίγο φως σε αυτό το μυστήριο... 

#Έντάξ #ΤοΑκουσαΚΑΙΑυτό #ΜαΤιΜυαλό #ΤιΠνεύμα 

Και ένα απόγευμα σε ένα φιλοσοφικό ντελίριο. (αυτός. Εγώ σε ντελίριο ανωριμότητας!!)  

-Μαμά; Εσύ και η γιαγιά είστε κοντές. 
-Εγώ δεν είμαι κοντή. 
-Όχι είσαι. 
-Όχι δεν είμαι. 
-Είσαι σου λέω! 
-ΔΕΝ είμαι! 
-Είσαι! 
-ΕΣΥ είσαι κοντός! 
-ΕΕΕΕΕΕΕ!!! Εγώ είμαι ΠΑΙΔΙΙΙΙΙ!!!!!! 

#ΜεΤάπωσε #ΑκόμαΚλαίω 

Όπως όλα τα παιδιά, έτσι και ο Δημήτρης Γεράσιμος αγαπάει πολύ τις διαφημίσεις. Κανονικά θα μπορούσα να γράψω ολόκληρο κείμενο με τις copy paste ατάκες που μου λέει από τις διαφημίσεις - τον εξιτάρουν όλες και φυσικά θα σε καθοδηγήσει στα ψώνια για το τι να πάρεις λέγοντας σου ακριβώς το κείμενο της διαφήμισης για να σε πείσει! Τι και αν του έχω πει να μην πιστεύει όλα όσα ακούει; "Το ξέρω μαμά" μου απαντάει, "εμένα όμως έτσι μου αρέσει" Τι να κάνω η μάνα; Υπομονή και παίρνω αυτά που θέλω παρά τις πιέσεις του μαιμουδιού! Μια από τις αγαπημένες μου είναι με ένα καθαριστικό "τύπου χλωρίνη" που το στόμιο είναι ελαστικό σαν φυσαρμόνικα για να μπορείς να το χρησιμοποιείς υποτίθεται και στο χείλος της λεκάνης στην τουαλέτα. Με βλέπει λοιπόν μια μέρα να ρίχνω χλωρίνη ακριβώς εκεί και μου λέει με πομπώδες ύφος: 

-Μαμά; Γιατί δεν παίρνεις την "τάδε" χλωρίνη; Στρίβεις και ξεμπέρδεψες! 

#Οιμέ #Γιατί;;; #κλαίω #ξανά

Τον βρήκα ένα πρωί, αξημέρωτα φυσικά, στο δωμάτιο του να κάθεται στο καναπέ, να χαζεύει ένα βιβλίο από μια εκπαιδευτική σειρά που λατρεύει και με τα υπόλοιπα πέντε της σειράς δίπλα του. Μόλις με βλέπει μου λέει: 

-Έλα μαμά, σε περιμένω. Θα μου διαβάσεις όλα αυτά τα βιβλία! Όσα αντέξεις φυσικά!! Φτιάξε το καφεδάκι σου και σε περιμένω! 

#ΘαΜεΤρελανει #mylittleweirdo#ΜιαΑκομαΦυσιολογικηΜαμαδομερα

Δύο φορές τον χρόνο οργανώνω ντουλάπες. Τα κοσμήματα μου όμως είχα δύο χρόνια να τα αναδιοργανώσω. Ψάχνοντας κάτι κοσμήματα λοιπόν πρόσφατα τα "ξέθαψα". Ο μικρός εκστασιάστηκε με τα ξύλινα βραχιόλια μου και τα φόρεσε όλα μέχρι να γεμίσει όλο του το μπράτσο! Μόλις τα έβαλε μου είπε: 

-Κοίτα μαμά! Είναι σαν ένα πολύχρωμο, παράξενο μανίκι από στολή ιππότη! 

#ΜαΠωςΣκεφτεταιΤοΜυαλουδάκιΤους #πεθαίνω




Είμαστε κάποια μέρα στην αδελφή μου επίσκεψη. Με την ξαδέλφη του, την βρωμούσα, έχουν γενικά μια σχέση "Μαζί δεν κάνουμε και χώρια δεν μπορούμε". Κάποια στιγμή έχουν μια διαφωνία. Ο Δημήτρης Γεράσιμος είναι στις καλές του , οπότε προσπαθεί να το επικοινωνήσει και να κάνουν με την Χριστίνα έναν συμβιβασμό. Για να της τραβήξει την προσοχή από το εγωιστικό της ντελίριο της λέει: 

-Χριστίνα; Να σου πω μια στιγμή κάτι; Άκουσε με.

Η Χριστίνα όμως δεν απαντάει. Ο Δημήτρης Γεράσιμος: 

-Χριστίνα να σου πω; 

Τίποτα. 

-Χριστίνα; 

Η μικρή τον αγνοεί πλήρως και συνεχίζεται αυτό το μοτίβο για πολύ ώρα. Γενικά είμαστε της άποψης πως δεν πρέπει να επεμβαίνουμε, τουλάχιστον όχι αμέσως- τις περισσότερες φορές τα βρίσκουν μόνα τους- όμως η Χριστίνα ήταν προκλητικά αδιάφορη και ο Δημήτρης Γεράσιμος είχε πλέον εκνευριστεί με αποτέλεσμα να πηγαίνει όλο και πιο κοντά της, κολλώντας το πρόσωπο του στο δικό της, κάτι που προσωπικά δεν θέλω να κάνει γιατί θέλω να μάθει να σέβεται τα προσωπικά όρια των άλλων. Με τα πολλά επεμβαίνουμε έκαστος. Εγώ για να του θυμίσω να της αφήσει το χώρο της και ο γαμπρός μου για να πει στην Χριστίνα πως δεν είναι ευγενικό να μην απαντάει. Με τα πολλάαααααα, λέει η βρωμούσα: 

-Τι θες να μου πεις Δημήτρη; 

Και ο δικός μου: 

-Τώρα ξέχασα! 

#ΚαιΜεΤοΔίκιοΤου #ΣτηνΤελικήΑρσενικόΕίναι #ΠόσηΠληροφορίαΝαΕπεξεργαστείΟΕγκέφαλος

Τρώμε στο πατρικό μου. Κάποια στιγμή ο Δημήτρης Γεράσιμος σταματάει. Τον ρωτάει ο πατέρας μου γιατί δεν τρώει άλλο. Και αυτός απαντάει: 

-Παππού. Έστειλε σήμα το στομάχι μου στον εγκέφαλο μου πως χόρτασα. Και αυτό επειδή μασάω αργά. Όλοι πρέπει να μασάμε αργά παππού. Για να προλαβαίνει να στέλνει σήμα ο εγκέφαλος. 

#Έτσι #ΉΚάνουμεHomescoolingΉΔενΚάνουμε #ΑκόμαΞύνειΤοΚέφαλιΤουΟΠατέραςΜου 

Γενικά δεν έχω παράπονο. Ο μικρός τρώει και φρούτα, πίνει και χυμό που του φτιάχνω στον αποχυμωτή με μήλο. πορτοκάλι, καρότο και ρόδι. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως δεν τρελαίνεται για αυτές τις έτοιμες αηδίες που πουλάνε. Αυτή την περίοδο όμως έχουμε πολλά σαγκουίνια οπότε του φτιάχνω τέτοιο χυμό και δεν του αρέσει τόσο αφού δεν είναι όσο γλυκός όσο αυτός στον αποχυμωτή. Οπότε μια μέρα μου λέει: 

-Μαμά; Ωραίος ο χυμός σαγκουίνι, να βάζεις όμως και λίγη motion μέσα. 

#ΜαΠωςΔενΤοΣκέφτηκα #ΌλαΤαΞέρειςΌλα

Τον περιμένω ένα βράδυ να πλύνει και μόνος του τα δόντια του αφού τα πλένουμε πρώτα μαζί. Είναι μια καθημερινή διαδικασία. Πάντα χαζεύει λίγο παραπάνω στο μπάνιο, εκείνο το βράδυ όμως το παράκανε. Καθυστέρησε πολύ και μετά από πολλές προειδοποιήσεις ύψωσα τον τόνο της φωνής μου για να καταλάβει πως κοντεύω να φτάσω στα όρια μου. Χωρίς ενδοιασμό κανένα, μου απαντάει φανερά εκνευρισμένος: 

- ΤΩΡΑ οργανώνω το μπάνιο μου. Περίμενε και εσύ λιγάκι!

#μάλιστα #ΝαΠεριμένωΛοιπόν #ΆλλωστεΤοΠαιδίΟργανώνει #ΚαλόΑυτό 

Σύντομα παντρεύεται η κουνιάδα μου και θα φιλοξενήσω εννιά συγγενείς από Κύπρο. Βλέπω τον Δημήτρη Γεράσιμο να παίρνει το μέτρο και να μετράει την πόρτα του μπάνιου. Νταξει. Όλα φυσιολογικά. Άλλωστε είναι εγγονός του παππού του . Μετά τον βλέπω να μετράει την μπανιέρα. Εκεί τα πράγματα είναι λίγο πιο περίεργα. 
-Γιατι μετράς την μπανιέρα παιδί μου;
-Μαμααα! Μα θα έρθουν οι Κυπραιοι ξέχασες; Και θα είναι πολλοί! Πρέπει να δω πόσο μεγάλη είναι η μπανιέρα. 
-Εντάξει αγάπη μου, μα δεν θα μπούμε όλοι μαζί στην μπανιέρα σωστά; Οπότε τι νόημα έχει; 
χ βρε μαμα! Μπορεί όμως να μπούμε μαζί όλα τα παιδιά, δεν καταλαβαίνεις;;;;

 #καταλαβαίνω #πωςδενκαταλαβαινω #ΕγωΤαΠαραθυρα#ΕσυΤηνΜπανιερα #Κλαίω#ΚοριτσιαΦερτεΤαΜαγιοΣαςΤοΑγοριΕχειΑγριεςΔιαθεσεις 

Στο ίδιο μοτίβο κάνουμε ετοιμασίες. Φέρνει λοιπόν από το σπίτι της αδελφής μου ο Παναγιώτης ένα στρώμα για να βάλουμε στο πίσω σαλόνι στο τζάκι όπου θα κοιμηθούν δυο άτομα. Πρόκειται για ξεχωριστό δωμάτιο με πόρτα που συνήθως κλειδώνουμε γιατί μπάζει. Τους ακούω να έρχονται και ο Δημήτρης Γεράσιμος τρέχει πανικόβλητος και μου λέει: 

-Φέρνουμε το στρώμαααα! Αποκλείδωση τζακιού ΤΩΡΑ!!!!! 

#ΤΩΡΑ #ΑποΤΙ;;; #ΤζάμπαΤοHomeschoolingΤζάαααμπα 

Φτιάχνω μια μέρα κάτι υπέροχα κράκερ από ρεβύθια, πολύ υγιεινά ότι πρέπει για τις συνεχείς μαιμουδολιγούρες! Είχε λυσσάξει να τα δοκιμάσει και δεν ήθελε καν να περιμένει να κρυώσουν. Έφαγε με τα πολλά δυο και τον ρώτησα αν του άρεσαν. 

-Ωραία ήταν μαμά. Απλά είχαν απαίσια γεύση!! 

#Κλαίω #ΝέοΜέτρο #ΚαιΩραίαΚαιΑπαίσιαΜαζί #Γίνεται; #Γίνεται! #ΤελικάΜιαχαράΤαΈχειΤσακίσει 

Αυτό μου θυμίζει το εξής. Ο Δημήτρης Γεράσιμος μιλάει γενικά πολύ καθαρά για την ηλικία του. (εκτός από τις φορές που υποκρίνεται πως είναι μωρό!) Δεν έχει όμως κατακτήσει ακόμα λέξεις όπως η γεύση.  Και το λατρεύω. Πόσο υπέροχο να ακούς τις λέξεις "γέψη", (γεύση), "απόλαψη" (απόλαυση), "έμπνεψη", (έμπνευση), απαγόρεψη, (απαγόρευση), αποθήκεψη, (αποθήκευση)! 

#μικράκι #ΠόσοΑκόμαΝαΣεΑπολάψω;;

Τον ρωτάω ένα βράδυ αν τράβηξε το καζανάκι. Τώρα τελευταία το ξεχνάει συνέχεια. Αφού το είχε ξεχάσει ξανά του τονίζω να το έχει στο μυαλό του. Μου απαντάει φανερά εκνευρισμένος: 

-Τι με πέρασες; Άνθρωπος είμαι. Ξεχνιέμαι! Τι είμαι; Ζώο;;; 

#εεεε;;;; #ΣυγνώμηΚιόλας #ΤιΘαΑκούσωΑκόμη

Στο αυτοκίνητο κάνουμε συνήθως τις καλύτερες συζητήσεις. (και πριν τον ύπνο). Άλλαξε κάθισμα αυτοκινήτου πρόσφατα και μου έλεγε πως θα φυλάξουμε το παλιό του κάθισμα για το άλλο μας μωρό - αν καταφέρουμε και κάνουμε. Με τα πολλά η κουβέντα σοβάρεψε και άρχισε να ζητάει επιβεβαίωση για το αν θα προσπαθήσουμε ξανά. Του εξήγησα- ξανά- πως έχουν τα πράγματα με την υγεία μου, του υποσχέθηκα όμως πως αν μου το επιτρέψει και η γιατρός που θα δούμε στην Αθήνα θα προσπαθήσω μια φορά ακόμα οπωσδήποτε. 

-Όχι μόνο μια φορά μαμάααα... Πολλές, εκατό φορές να προσπαθήσεις. 
-Ματάκια μου, μακάρι να μπορούσα. Θέλω πολύ. Όμως προέχει η υγεία μου. 
-Εγώ πάντως αν ήμουν γυναίκα θα προσπαθούσα για ΕΚΑΤΟ μωρά. 

#ΩχΤιΈχειΝαΤραβήξειΗΓυναίκαΤου #ΜεΣυγκίνησεΠάλιΤοΠαλιόπαιδο

Του πήρε η Σουλτάνα δώρο ένα πορτοφολάκι. Στην αρχή το έπαιρνε μαζί του όπου πήγαινε με αποτέλεσμα να μαζέψει από συγγενείς κάμποσους μποναμάδες. Μια μέρα είχαμε κανονίσει να πάμε σινεμά. Πριν φύγουμε από το σπίτι, ανοίγει το πορτοφόλι του, βγάζει 20 ευρώ- που γνωρίζει ότι έχουν μεγάλη αξία- και μου λέει: 

-Πάρε μαμά. Στο κυλικείο να πάρεις ότι θες. Σε κερνάω εγώ, το αξίζεις. 
-Όχι ματάκια μου, είναι πολλά, δώσε μου από τα ψιλά σου. 
-Όχι μαμά. Το χαρτονόμισμα πάρε. Πάρτο σου λέω. Να πάρεις και καφέ και ποπ κόρν, ότι θες. Σε κερνάω εγώ. 

#ΈλατεΜαζέψτεΜε #Έλιωσα 


Πέμπτη, 5 Απριλίου 2018

Αναμνήσεις μιας άλλης εποχής που μυρίζουν κερί που λιώνει...

Παρακολουθείτε και εσείς τις Άγιες λειτουργίες από την τηλεόραση ή το ραδιόφωνο όταν δεν μπορείτε για κάποιο λόγο να παραστείτε σε αυτές; Εγώ αυτό κάνω και είναι μια συνήθεια που έχω αποκτήσει από τον συγχωρεμένο τον παππού μου. 

Σήμερα, Μεγάλη Πέμπτη λόγου χάρη. Δεν έχω πάει ποτέ με τον Δημήτρη Γεράσιμο μέχρι τώρα Μεγάλη Πέμπτη το βράδυ στην εκκλησία. Είναι μια επιλογή που έχω κάνει προκειμένου να πηγαίνουμε όλη την υπόλοιπη εβδομάδα χωρίς να αγανακτεί. Τα Δώδεκα Ευαγγέλια είναι ακόμα μια πρόκληση για το μικράκι μου και προτιμώ να είναι ξεκούραστος στην Αποκαθήλωση αύριο το πρωί. 

Σήμερα λοιπόν, μετά από μια γεμάτη ημέρα, και ενώ κάναμε τις διαδικασίες προ ύπνου άνοιξε η τηλεόραση. Στην μετάδοση της Ακολουθίας των Παθών. Και αυτό το μικρό ξεχωριστό πλάσμα το δέχτηκε σαν το πιο φυσικό πράγμα- άλλωστε δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει. Και έτσι απλά, γύρισα πίσω 30 συν, χρόνια. Όταν ήμουν εγώ λίγο μεγαλύτερη από όσο είναι ο ίδιος τώρα και άκουγα τις λειτουργίες από το ραδιόφωνο του παππού μου στο χωριό. Βλέπετε το χωριό μου είναι μικρό- τόσο δα- και στερείται κάποιες λειτουργίες που είναι δεδομένες για άλλες ενορίες. Και συνήθως Μεγάλη Εβδομάδα και την Εβδομάδα του Πάσχα τις περνούσα εκεί- με την αγαπημένη μου γιαγιούλα. Και εκεί που νόμιζα πως είχα εξαντλήσει όλες τις πασχαλινές μου μνήμες σε αυτό το κείμενο ήρθε και πλημμύρισε το μυαλό μου από άλλες τόσες... 

Πέρα από τις μόνιμες ψαλμωδίες που ακούγονταν στο σπίτι της γιαγιάς μου, σχεδόν μπορώ να νιώσω ακόμα και τώρα την αίσθηση του εκείνες τις Άγιες μέρες, ιδίως την Μεγάλη Παρασκευή. Να μυρίζει χοντρομπίγουλι, (σούπα κοκκινιστή αλάδωτη με χοντρό κριθάρι), ελιές, φρέσκια ντομάτα με χοντρό αλάτι, ρίγανη και ξύδι και βραστή πατάτα. Να μυρίζει πάντα ένας ελληνικός καφές να ψήνεται- μιας και οι επισκέψεις ήταν κάτι το δεδομένο στο μικρό χωριό μας εκείνες τις μέρες. Το φως μέσα στο σπίτι πάντα λίγο χαμηλό και κιτρινωπό. Οι κουβέντες να δίνουν και να παίρνουν και η γιαγιά μου να μου θυμίζει πάντα σε κάθε επίσκεψη μου στην κουζίνα πως δεν αρκεί να νηστεύω μα πως πρέπει και να είμαι εγκρατής. Συνεπώς το να φάω όλες τις βραστές πατάτες όπως στην πραγματικότητα ήθελα ήταν ανεπίτρεπτο. Το δε βράδυ της Ανάστασης, η αναμονή πριν πάμε στην εκκλησία σχεδόν βασανιστική. Να σου σπάνε την μύτη τα καλούδια που θα τρώγαμε εκ των υστέρων. Η αγωνία να ανάψω την λαμπάδα μου από το Άγιο Φως.  Να την πιάνω να την χαζέψω και να την ξαναφήνω γιατί φώναζε η μητέρα μου πως θα την σπάσω. Να μυρίζω το κερί της στα κλεφτά. Να περιμένουμε να ακούσουμε το πρόσταγμα της καμπάνας για να τρέξουμε να ετοιμαστούμε, να στολιστούμε και να φορέσω τα καλά μου παπούτσια, αυτά  που πάντα μου χτυπούσαν τα δάχτυλα. Σχεδόν νιώθω το ψυχρό αεράκι που πάντα το ένιωθα πιο έντονα βγαίνοντας έξω από την ζεστασιά του σπιτιού για να πάμε- με τα πόδια φυσικά- στην εκκλησία. Και εκεί, να σε συνεπαίρνει η μυρωδιά του λιβανιού - μα εγώ αγαπούσα πάντα την μυρωδιά από τα κεριά που έλιωναν και προσπαθούσα πάντα να στέκομαι ακριβώς δίπλα τους. Και αν με άφηνε να γιαγιά μου να σβήσω κανένα- πόσο σπουδαία ένιωθα... 

Και μακάρι να είχα μια φωτογραφία από το εσωτερικό αυτής της λατρεμένης μου εκκλησίας για να ντύσω αυτό το κείμενο μα δεν έχω. Και ας είναι απλή και ταπεινή. Είναι η εκκλησία μέσα στην οποία ένιωσα για πρώτη φορά την ανεξήγητη αυτή συγκίνηση που μόνο τα Άγια μυστήρια μπορούν να σου προσφέρουν και την αγαπώ για αυτό. Τα παιδιά θεωρούνταν δεδομένα τότε στις εκκλησίες, οι μεγάλοι μας έδιναν τις θέσεις τους για να μην κουραζόμαστε αντί να απαιτούν να τις δώσουμε εμείς και οι άλλες μανάδες βοηθούσαν και αλληλοστηρίζονταν αντί να αδιαφορούν ή να κρίνουν. Και κάπως έτσι απλά ήταν και για μας δεδομένο πως θα πηγαίναμε στην εκκλησία διότι περνούσαμε όμορφα. Δεν κουραζόμασταν. Και πάντα μια τσάντα θα άνοιγε να μας δώσει κάτι για να απασχοληθούμε. Τα παιδιά ανήκουν στην εκκλησία και εκεί πρέπει να τα πηγαίνουμε. Μέσα στον οίκο του Θεού. 

Καλή και Ευλογημένη Ανάσταση να έχουμε. Με υγεία και αγάπη στις καρδιές μας. 

(Σχετικά με τα παιδιά στην εκκλησία διαβάστε ένα εξαιρετικό άρθρο της γλυκιάς μου Κατερίνας εδώ.)


Σάββατο, 31 Μαρτίου 2018

#φωτογραφισετο_2018 #ΟΔικοςΜαςΜάρτιος

Για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά η συνήθεια που έγινε λατρεία. 

Μια φωτογραφία την ημέρα για 365 μέρες. Τόσο απλό. Να ο δικός μας Mάρτιος.




60/365 Πρώτη μέρα της άνοιξης και εγώ σας δείχνω- εκτός από τα όμορφα μαρτακια μου όπως κάθε ενεργό μέλος στα social media που σέβεται τον εαυτό του 😉😁- την κρυμμένη μου άνοιξη εκεί στο βάθος να σκαρφαλώνει σκοινιά την στιγμή που εγώ ονειρεύομαι ταξίδια μακρινά πάνω σε πλοία της γραμμής και σε νερά βαθιά γαλανά... Καλό μήνα είπαμε; Ξανά! #φωτογραφισετο_2018



61/365 Μα δείτε εδώ! Δείτε ένα αιθέριο πλάσμα που δεν το προλαβαίνω ακίνητο! Η μικρή βρωμουσενια μου μπαλαρινα... #πεθαίνω #niecelove#φωτογραφισετο_2018



62/365 Εμείς παίζουμε ακόμα και στις καφετέριες! Εμ τι; 😁😉 #φωτογραφισετο_2018



63/365 Βλέπεις; Τρία χέρια είναι αυτά, μα σε αυτά κρύβεται η ζωή μου όλη. Μιας ζωής 38 ακριβώς χρόνων σήμερα, για την όποια είμαι βαθύτατα ευγνώμων. Γιατί όσο έχω δόντια θα χαμογελάω και όσο ξυπνάω το πρωί θα ανοίγω τα παράθυρα της ψυχής μου στο φως... #φωτογραφισετο_2018 #bday#ΤηνΒγαλαμεΚαιΦετος #ΝαΜεΧαιρεστεΒρε



64/365 Όταν η φιλεναδιτσα σου, αγοράζει στην βόλτα σας ασορτί βραχιολακια να φορέσετε, ε τότε γυρνάς αυτόματα 20+χρόνια πριν, όταν ήσασταν απλώς δυο κοριτσάκια που ονειρεύονταν παντοτινους έρωτες και παντοτινες φιλίες. Και χαμογελάς. Γιατί κατά πως φαίνεται τα έχετε καταφέρει μια χαρά... #φωτογραφισετο_2018 #kellou#bestie (το υπέροχο Μαρτάκι από Σπείρα Χειροποίητο Κόσμημα)






66/365 Όταν κάμποση αστεροσκονη, πασπαλισμενη με μπόλικη αγάπη, μπορεί να σου φτιάξει την μέρα...#φωτογραφισετο_2018 #sharingismagic#bloggersfriends #bloggerslove #πακετάκιαγαπης



67/365 "Best Kid Ever" Το λέει και η πυτζάμα μας, αφού... Το πλάσμα αυτό η απάντηση σε όλα...#φωτογραφισετο_2018#ΓιαΕνανΔημητρηΓερασιμοΓινονταιΟλα



68/375 Με τους Χαιρετισμούς έχω ιδιαίτερη σχέση... Πριν καν μείνω έγκυος στον Δημήτρη Γεράσιμο, μου είχε προτείνει ο εξομολογος μου να διαβάζω λίγο από αυτούς κάθε βράδυ. Και έτσι και έκανα. Το πρώτο Πάσχα του, το μαϊμουδι ήταν μόλις 6 μηνών. Τον εχωνα στο sling- έτσι με τα πυτζαμακια του κοιμισμένο - και πηγαίναμε σε όλους τους χαιρετισμούς. Αγαλιαζε η καρδιά μου. Τώρα δεν πάμε σε όλους μιας και κουράζεται - όμως από πέρσι θέλει το δικό του βιβλιαράκι. Το κρατάει μπροστά στα μάτια του σε όλη την λειτουργία και γυρνάει σελίδα οπότε γυρνάω και εγώ. Και ας μην ξέρει να διαβάζει. Και όλο χαμογελάει. Και εμένα να αγκαλιάζει και πάλι η καρδιά μου...#φωτογραφισετο_2018 #πίστη #Παναγία


69/365 Σήμερα ήταν μια πραγματικά υπέροχη ανοιξιάτικη ημέρα... Μπορεί, προσωπικά, να με βρήκε να τρέχω όλη μέρα για δουλειές, ωστόσο αργά το μεσημέρι πήρα το μαϊμουδακι μου και μερικές τσαχπινιες και βγήκαμε να απολαύσουμε επιτέλους το μπαλκονάκι μας! Και ήταν μοναδικά υπέροχα! #φωτογραφισετο_2018 #springishere#pleasedontchangeyourmind #again



70/365 Άνοιξη είναι λέμε... #φωτογραφισετο_2018



71/365 Λατρεύω όταν βρίσκω απομεινάρια του παιχνιδιού του, ιδίως στο κομοδίνο μου- δεν ξέρω γιατί... Είναι ίσως αυτό το χαμόγελο που ζωγραφίζεται στο πρόσωπο μου που κλείνει την ημέρα μου γλυκά - ακόμα και την πιο δύσκολη...#φωτογραφισετο_2018 #mymonkeyboy



72/365 Περιμένει την βρωμουσα του... Και εκτός του ότι κάθεται και κρυφοκοιταει όλο λαχτάρα από την κλειδαροτρυπα, ταυτόχρονα έχει φτιάξει έναν πύργο καλωσορισματος για αυτήν και το έχει βάλει εκεί στα σκαλιά... #φωτογραφισετο_2018#myheartjustskippedabeat #couzlove





74/365 " Δεν θα ήταν και πολύ σπουδαίο αυτό το σύμπαν, αν δεν ήταν το σπίτι των ανθρώπων που αγαπάς". Stephen Hawking #φωτογραφισετο_2018


75/365 Αυτό που βολεύονται οπουδήποτε, με τρελαίνει... #φωτογραφισετο_2018 #παιδιά#ΟΟμορφοτεροςΤροποςΝαΞεκινησειΟΑνθρωπος


76/365 Όταν δεν σου φτάνει ο καιρός που δεν λέει να φτιάξει και δεν σου φτάνουν όλες οι ετοιμασίες για το #egghunt που ετοιμάζεις για αύριο, έχεις και τον τρελό κρητικαρο πατέρα σου να σου αφήνει σημειώματα στο ασανσέρ που αποδεικνύονται φάρσα - έτσι για να σου προκαλέσει λίγο ακόμα πανικό!!!! #ourkindofcrazy #ΚρητικοςΑφου #οτιναναι#φωτογραφισετο_2018



77/365 Μπορεί ο καιρός να μην ήταν σύμμαχος μας φέτος, όμως τα παιδιά καθόλου δεν νοιαστηκαν! Ακόμα ένα #egghunt ολοκληρώθηκε με επιτυχία, γεμάτα καλαθάκια και χαμογελαστά προσωπάκια. Και ένα μαϊμουδακι εκστασιασμενο! Αυτό αρκεί.#φωτογραφισετο_2018 #ourkindofcrazy #friends#family



78/365 Το ομολογώ.. Δεν ήμουν έτοιμη φέτος για έναν τόσο άστατο και μουντό Μάρτιο. Χρειάζομαι ήλιο διάρκειας, στεγνό χώμα και χρώμα παντού... Προς το παρόν, εστιάζω στο προσωπικό μου ουράνιο τόξο και σε όσα αυτός βλέπει... (πχ αντί για άθλιο χωματόδρομο γεμάτο λακκούβες που δεν οδηγεί πουθενά, έναν συναρπαστικό δρόμο γεμάτο χοροπηδητα στις λάσπες που οδηγεί πιθανότατα σε ένα μαγεμένο δάσος...) #φωτογραφισετο_2018#ΜαθαίνονταςΑποΤαΠαιδια



79/365 Ένα κομμάτι ουρανού σήμερα για το πρώτο κομμάτι της καρδιάς μου που ξεριζωθηκε και έχασα για πάντα. Ένα κομμάτι για το μόνο παιδί μου που γέννησα φυσιολογικά, μόνο και μόνο για να μην το ακούσω ποτέ να κλαίει. Ένα κομμάτι για την κορούλα μου. Το πρώτο μας παιδί που πέταξε ψηλά και μας λείπει πάντα. #φωτογραφισετο_2018


81/365 Σε μια αντανάκλαση στο τζάμι, η ζωή μου όλη... #φωτογραφισετο_2018



82/365 Το γλυκό αυτό αγόρι ονειρεύεται ήδη το καλοκαίρι.. (γεννημένος αρχές Ιουλίου, αφού 😉😁😜). Με διέταξε λοιπόν να τρέξω να γράψω στον πίνακα του το ποίημα που του "εμπνεψε", (ενέπνευσε), το γλυκό καλοκαιράκι πριν του φύγει η εμπνεψη! (έμπνευση) 😉😁😜 Τι να κάνω η δόλια η μάνα έτρεξα και το έγραψα επί λέξη! Και έκανα και τις ζωγραφιές που ήθελε, ακριβώς όπως τις ήθελε!#ΠοιητήςΑφου #Κουκουβα #ΠηξαμεΣτηνΒροχη#ΜέχριΚαιΤοΠενταχρονοΚαλοκαιριαΟνειρευεται#φωτογραφισετο_2018


83/365 Father and son time. Αυτός ο πολύτιμος...#φωτογραφισετο_2018 #myboys #myman



84/365 Δεν ξέρω τι από όσα βλέπω μου αρέσει περισσότερο... Ή μάλλον στάσου. Φυσικά και ξέρω...#μαϊμούδακι #καμάρι #τεντωμένηπλατη #λεβέντης#Ελλάδα #θάλασσα #φωτογραφισετο_2018



85/365 Σήμερα είχαμε την τιμή να είμαστε παρόντες σε μια ορκωμοσία πτυχίου. Και ήταν παραξενο ξέρεις, γιατί έβλεπα όλα αυτά τα φρέσκα, χαμογελαστά πρόσωπα να είναι τόσο ευτυχισμένα για τον νέο αυτό δρόμο της ζωής τους, και εγώ σκεφτόμουν πως πολλά από αυτά τα παιδιά είναι απλά ευτυχισμένα μες την άγνοια που έχουν για το τι επιφυλάσσει το μέλλον. Γιατί καλούνται να εξερευνήσουν δρόμους δύσβατους και ανηφορικους. Αυτή είναι η αλήθεια της εποχής μας. Ταυτόχρονα όμως άκουγα τις κραυγές χαράς από φίλους στο άκουσμα κάθε ονόματος, έβλεπα τα γεμάτα λαμψη ματιά τους και ευχήθηκα τα όνειρα να βγαίνουν ακόμα αληθινά. Για όλους. Ταυτόχρονα, έβλεπα γονείς και παππούδες να δακρυζουν από συγκίνηση, να εύχονται βαθιά μέσα τους ότι όσα ίσως στερηθηκαν οι ίδιοι για χάρη των παιδιών τους να μην τα στερηθούν τα ίδια ούτε στο ελάχιστο. Ταυτόχρονα, θυμόμουν αυτό το ατίθασο, λιγνο και μελαχρινό κορίτσι που εγώ είχα πάει να καμαρώσω όταν ήταν στην ηλικία που είναι τώρα ο γιος μου- να μιλάει ακατάπαυστα, να με κοντράρει πάντα στα ίσα, να λατρεύει να χορεύει μακαρενα, και αναρωτήθηκα πότε πέρασαν τόσα χρόνια... Και τότε είδα αυτό το αγόρι, αυτό το ξανθό μαϊμούδι να έχει τεντωσει το κεφάλι για να δει την δική μας πτυχιουχο, με ματιά ορθανοιχτα γεμάτα απορία για όλα όσα έβλεπε. Και αναρωτήθηκα. Πότε θα ανοιγοκλεισω τα μάτια και θα είναι αυτός που θα ετοιμάζεται να αλλάξει κεφάλαιο στην ζωή του - οποίο και αν είναι αυτό... Και δάκρυσα.. #φωτογραφισετο_2018

86/365 Λίγη από την λατρεμένη μου θέα είναι αρκετή για να ξεχάσω όλη την κούραση. Ψυχική και σωματική. #σοφιτουλα #αγαπημένη#δενζηταωπολλα #φωτογραφισετο_2018



87/365 Λίγη "αλητεία" εκεί στην άκρη του δρόμου 😉😁 #φωτογραφισετο_2018



88/365 Τελειώσαμε τα αυγά μας! (τα ψευτικα!) Περίπου άλλα τόσα μοιράστηκαν ήδη. Το βλέπετε ένα που μοιάζει με καρπούζι; Ε, λοιπόν καρπούζι ήθελε το μαϊμούδι. (μην πέσουν προσφορές για αυτό, αυτό το θέλει δικό του!! 😁😉😂) Όχι ότι ανυπομονούμε για το καλοκαίρι.... Τι σας κάνει να το πιστεύετε αυτό;;; 😂😁😉😂 #φωτογραφισετο_2018#χαμός #ΑυριοΤαΤσουρεκια


89/365 Η μέρα ξεκίνησε νωρίς, νωρίς όπως πάντα. Τρέξιμο για ψώνια, μετά τσουρέκια- από τις 11 το πρωί ως τις έξι το απόγευμα να βγει και το τελευταίο από τον φούρνο - μαγείρεμα όπως πάντα φυσικά, μπαλκόνια, (επιτέλους!), παιχνίδι και δραστηριοτητες με το μαιμουδακι, 6 χιλιόμετρα στο ελλειπτικό όπως πάντα τους τελευταίους δύο μήνες, μπάνιο επί δυο, παραμύθια - επί τρία, αχόρταγο αυτό το βιβλιοσκουλικο, (πάντα) συν μια κρίση "υγείας" μες στο 24ωρο του μαιμουδιου. Το λες και μια φυσιολογική ημέρα 😜😁😉😂 Όμως αυτός ο ήλιος που έμπαινε μεγαλειωδως από τα παράθυρα στο τέλος της μέρας φωτίζοντας και τα λουλουδάκια μου ήταν ότι πιο τονωτικό μπροστά στην συσσωρευμενη κούραση! Εύχομαι να τελείωσε αυτός ο κυκλοθυμικος καιρός και να χορτάσουμε ΉΛΙΟ!#φωτογραφισετο_2018



Απρίλη, σε περιμένουμε!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...